De Raad van State heeft op 29 mei 2019 uitspraken gedaan waarin tal van verleende omgevingsvergunningen vernietigd zijn. Veehouderijbedrijven, wegaanleg, en woningbouwprojecten hadden ineens geen vergunning meer. De impact van de uitspraken is zeer groot, maar hoe heeft het zo ver kunnen komen?

Nederland heeft als lidstaat van de EU allerlei grote en kleine natuurgebieden aangemeld als bijzonder waardevol te beschermen. Op de zgn. Natura 2000 gebieden werd de zgn. EU Vogel en Habitat richtlijn van toepassing verklaard. Dit betreft in totaal 166 gebieden, verspreid over heel ons land. Parallel daaraan heeft Nederland gekozen voor de meest strenge depositienorm voor stikstof ter bescherming van die Natura 2000. De overheid had een ingenieus systeem bedacht, genaamd PAS [staat voor Programmatische Aanpak Stikstof] met een drempelwaarde, waarbij toename van een activiteit mocht worden weggestreept tegen afname elders in hetzelfde gebied, de zgn. salderingsmethode. Op die wijze kon een vergunning worden verleend, als werd aangetoond dat elders of met toekomstige maatregelen de totale stikstofdepositie niet toenam. De Raad van State, geconfronteerd met veel beroepzaken over deze aanpak, vroeg eerst het Europees Hof van Justitie of de gekozen systematiek de bescherming van de zgn. EU Habitat richtlijn in de aangewezen Natura 2000 gebieden afdoende waarborgt. Het negatieve antwoord gaf de Raad van State geen andere keuze dan vernietigen van alle vergunningen waartegen beroep was aangetekend.

Op dit moment is Nederland op slot. Infrastructurele projecten, woningbouw, veehouderijbedrijven kunnen geen kant op. Adviescommissie Remkes kwam met voorstellen, in een poging tot het vlottrekken van weg- en woningbouw, maar durfde het niet aan om het aantal natuurgebieden of de normstelling zelf ter discussie te stellen. De uitkomst van het politieke debat tot nu toe is dat ten faveure van woningbouw en wegaanleg de agrarische sector dient te worden bevroren en bedrijven in sommige gevallen zelfs, vrijwillig of wellicht verplicht, moeten worden uitgeplaatst. Provinciale uitvoeringsregels moeten dit beleid nader invullen. Deze boodschap resulteerde in grote boerenprotesten. Agrariërs vinden dat hun ‘ruimte’ wordt afgepakt ten faveure van auto’s, huizen en vliegveld Lelystad en pikken dit niet.

Ook bouwend Nederland, transporteurs en de weg- en waterbouwsector protesteren op 30 oktober 2019 tegen de abrupte stilstand van opdrachten en werk. Zij vrezen grote economische schade. De problemen zijn terug te voeren op de gekozen normstelling voor stikstof, zonder dat is nagedacht over de consequenties. Duitsland en België (ook EU lid) wezen minder en grotere gebieden aan en gaan soepeler om met de bescherming van natuur tegen stikstofvervuiling. De stikstofnorm in Nederland is veel strenger dan de norm die Duitsland en België hanteert. Dit in combinatie met het aanwijzen van allerlei ‘snippergroen’ (166 stuks) als Natura 2000 gebied, in plaats van enkele tientallen grote gebieden, zet elke ontwikkeling in Nederland klem. De enige juridische oplossing zal zijn om een deel van de Natura 2000 gebieden in ons dichtbevolkte land te schrappen van de EU lijst. Dan vallen deze niet langer onder de Vogel en Habitat richtlijn en kunnen ze evengoed worden beheerd en beschermd. Daarnaast dient men te kiezen voor een norm die haalbaar en realistisch is. Alleen de politiek en de wetgever is nog niet zover.



Wet- en regelgeving is dynamisch en kan dus continu veranderen. Graag wijzen wij u er dan ook op dat onze columns mogelijk niet meer aansluiten op de huidige wet- en regelgeving en dus verouderd kunnen zijn. Heeft u vragen of een probleem waarvoor u rechtsbijstand wenst, neemt u dan gerust contact met ons op.

vragen? bel gerust 030-6353432

Wij plaatsen functionele cookies om de website naar behoren te laten functioneren en voor het anoniem analyseren van bezoekgegevens.