Afspraak is afspraak. Of toch niet?

beheer

In onze wetgeving ziet men steeds vaker een wettelijk opgelegde bedenktijd bij bepaalde overeenkomsten. Zo is er nu een bedenktijd van drie dagen bij een woningaankoop, een bedenktijd van veertien dagen bij de online consumentenaankoop en sinds 2015 bestaat er ook een bedenktijd van veertien dagen waarbinnen een werknemer een zogenaamde beëindigingsovereenkomst met zijn werkgever mag herroepen.

Dat de koper van een huis, een consument en een werknemer eenzijdig – en zonder opgaaf van reden – kan zeggen dat hij van de overeenkomst afziet, staat haaks op het beginsel ‘afspraak is afspraak’. Overigens kan dit beginsel ook door een geslaagd beroep op bedrog of dwaling worden doorkruist, maar dan moet de contractpartij, die zich hierop beroept wel goed gemotiveerd zijn beroep daarop onderbouwen. Dat is bij de bedenktijd niet het geval.

De vraag rijst waardoor deze ontwikkeling in het recht is ontstaan? Om hier een antwoord op te vinden gaan we in op een van de genoemde wettelijk opgelegde en dus buitencontractuele bedenktijden. We pakken de bedenktijd bij consumentenkoop erbij die sinds 2013 geldt.

Doordat via internet, dus online, er steeds meer mensen aankopen doen, vond men het nodig om deze mensen te beschermen. Het is een vertaalslag van Europees recht naar nationale wetgeving. Het doel (vanuit Europees perspectief) is dat consumenten een zekerheid hebben als ze iets online kopen binnen heel Europa. Dit zal de online verkoop moeten stimuleren omdat er een zekerheid is die binnen heel Europa gelijk is. Dit is van groot belang omdat steeds meer mensen in een gemeenschappelijke Europese markt online aankopen doen.

De bedenktijd heeft als overkoepelend doel om consumenten meer bescherming te bieden tegen impulsaankopen die grote financiële gevolgen kunnen.

Geconcludeerd wordt dan ook dat er een maatschappelijke ontwikkeling gaande is, dat de overheid naar een omvangrijke consumentenbescherming verlangt. Dit uit de overheid door onder andere steeds meer wettelijk opgelegde bedenktijden in te stellen. Naast het hoofddoel consumentenbescherming zijn er meerdere factoren/redenen/doelen, die per wet meespelen en kunnen voortvloeien uit maatschappelijke ontwikkelingen. De verwachting is dat er in de toekomst vaker een wettelijke bedenktijd zal worden ingesteld, ook al druist het in tegen het beginsel: ‘afspraak is afspraak’.

Meer weten