De juridische gevolgen van een aanmaning

beheer

Een aanmaning is een mededeling waarin een schuldeiser de betreffende schuldenaar verzoekt en/of sommeert om zijn verplichting na te komen. In veel gevallen zal een aanmaning betrekking hebben op een nog niet betaalde factuur. Het kan echter ook voorkomen dat iemand wordt aangemaand om iets te doen of om juist iets na te laten.

In principe wordt een aanmaning in het geval van een openstaande factuur alleen verstuurd als de termijn is verstreken waarbinnen de verplichting had moeten plaatsvinden. Stel u heeft een factuur ontvangen waarop staat vermeld dat deze binnen dertig dagen moet worden betaald. U betaalt niet binnen deze termijn en u ontvangt per post een schriftelijke aanmaning. De schuldeiser heeft dan een ‘opeisbare vordering' op u. Een vordering wordt opeisbaar wanneer de overeengekomen betalingstermijn is verstreken. Als er geen betalingstermijn is overeengekomen, is een factuur opeisbaar dertig dagen na ontvangst van de factuur. Om vervolgstappen te kunnen nemen tegen een niet betalende schuldenaar, zal de betreffende schuldenaar in juridische termen ‘in verzuim' moeten komen te verkeren. Dat wil zeggen dat min of meer komt vast te staan dat de schuldenaar zijn (betalings)verplichting niet nakomt. Om in staat van ‘verzuim' te geraken schrijft de wet voor dat een debiteur ‘in gebreke' moet zijn gesteld. Dit houdt in dat de schuldenaar alsnog in de gelegenheid moet worden gesteld om aan zijn betalingsverplichting te voldoen. En dit is precies wat er door middel van een aanmaning, mits op juiste wijze opgesteld, gebeurt.

Het daadwerkelijk gebruiken van het werkwoord ‘in gebreke stellen' is in de aanmaning volgens de wet niet vereist, maar is wel aan te raden, nu op deze wijze aan de schuldenaar heel duidelijk wordt gemaakt dat hij in verzuim zal geraken en geconfronteerd zal gaan worden met vervolgacties en/of kosten die moeten leiden tot betaling van de factuur. Het gaat dan om kosten als wettelijke (handels)rente en buitengerechtelijke incassokosten. In de aanmaning staat (volledigheidshalve) vaak vermeld dat de schuldenaar aansprakelijk gesteld wordt voor deze kosten als hij niet alsnog binnen de gestelde termijn voor betaling zorg zal dragen.

Het risico van het verzenden van aanmaningen ligt bij de verzender. Dat wil zeggen dat de verzender ervoor dient te zorgen dat de aanmaning de andere partij ook daadwerkelijk bereikt. De eisende partij zal bij ontkenning van de andere partij dus ook moeten kunnen aantonen dat zijn aanmaning door de andere partij is ontvangen. Dit is ook de reden dat het verstandig is om aanmaningen aangetekend en/of per telefax te verzenden en het bewijs van verzending ervan (bijvoorbeeld de faxbevestiging) goed te bewaren. Het is ook mogelijk om de aanmaning door een deurwaarder te laten betekenen. De deurwaarder maakt van het uitreiken van de aanmaning een exploot (proces-verbaal) op dat als bewijs dient voor de ontvangst van de aanmaning. Vanwege de deurwaarderkosten gebeurt dit veelal bij kwesties met een aanzienlijk belang. In de praktijk komt het veel voor dat schuldenaren zich verweren met de stelling dat zij helemaal geen aanmaning(en) hebben ontvangen. Indien op (een van) voornoemde manieren is aangemaand, zal dit (onterechte) verweer met bewijs kunnen worden gepareerd.

Voor vragen omtrent aanmaningen en/of niet betalende schuldenaren kunt u contact opnemen met SBM Advocaten. Ook zijn wij uiteraard bereid om uw debiteurenbeleid juridisch te toetsen.