Voorlopige voorzieningen procedure

mr. W.A.L.D.I van Slagmaat
mr. W.A.L.D.I van Slagmaat

Regelmatig verneemt u uit de krant of van de televisie dat iemand met spoed “naar de rechter stapt” om iets te krijgen of om iets te voorkomen.

Zo hoort u regelmatig dat er een kort geding plaatsvindt. Wekelijks vindt er een groot aantal kortgedingen plaats.

Oorspronkelijk was een kort geding de grote uitzondering op de regel. Alleen in zeer spoedeisende gevallen was de rechter bereid om uit de dagelijkse sleur te treden en partijen in kort geding te ontvangen. Gelet op de geschiedenis van het kort geding, blijkt dat in de jaren negentig het aantal kort gedingen gestaag is gegroeid. Dit heeft ongetwijfeld te maken met de maatschappelijke ontwikkelingen die sinds de jaren negentig heeft plaatsgevonden. De toenemende regelzucht van de overheid en de hiermee samenhangende conflicten tussen burgers en overheden, maar ook tussen de burgers onderling (die zich overigens steeds mondiger ten opzichte van elkaar zijn gaan opstellen) is één van de belangrijkste oorzaken voor deze groei. Een andere, maar zeker niet minder belangrijke oorzaak, is gelegen in de lange duur van een ‘normale’ procedure. Een normale procedure neemt veel tijd in beslag. Eén jaar tussen dagvaarding en eindvonnis is niet ongebruikelijk!

De zaken die in kort geding aan de orde worden gesteld zijn uiterst divers. In (bijna) alle zaken in kort geding, dient door de eiser een spoedeisend belang te worden gesteld, die de vordering voor een voorlopige voorziening rechtvaardigt. Tevens dient de problematiek oftewel de zaak niet te ingewikkeld te liggen qua inhoud of bewijsbaarheid omdat de rechter dan geneigd zal zijn om de vordering af te wijzen en partijen zal verwijzen naar een gewone procedure.

Een toewijzend vonnis is niets meer (en minder) dan een voorlopig oordeel van de rechter over de hem voorgelegde zaak. Alleen in een ‘gewone’ procedure kan een definitief oordeel worden verkregen over een rechtsvraag.

Desondanks is in veel gevallen met het voorlopig oordeel in kort geding tevens een beslissing genomen die voor partijen acceptabel is. De rechter heeft immers gesproken en vaak blijkt dat de verliezende partij zich neerlegt bij het (voorlopige) oordeel van de rechter in kort geding. Zo niet dan resten hem twee mogelijkheden: in hoger beroep gaan tegen de uitspraak van de rechter in kort geding of alsnog een gewone procedure bij de rechtbank in te stellen.

Zo is nog zeer recent een langlopend geschil door een kort geding opgelost. Partijen waren al twee jaar (middels een ‘normale’ procedure) aan het procederen. Over één van de elementen van het geschil diende plotsklaps met spoed een oordeel van de rechter gevraagd te worden. Er werd dus een kort geding gevoerd. De rechter heeft een voorlopig oordeel gegeven. Beide partijen hebben zich bij dit oordeel neergelegd. De ‘normale’procedure kon daarmee stop gezet worden. Door een zeer snel verlopende procedure kwam er dus een einde aan het al jaren aanwezige geschil tussen beide partijen.

Door een kort geding procedure kan dus op een snelle en efficiënte manier een oordeel van de rechter worden verkregen. Hiermee is het kort geding vaak een goed instrument om de conflicten tussen burgers (en overheden) op korte termijn uit de wereld te helpen.

Echter, niet elke zaak leent zich voor een kort geding. Te ingewikkelde zaken qua inhoud of bewijsbaarheid zullen altijd nog via een normale procedure dienen te verlopen. U kan altijd uw advocaat daarover raadplegen. De advocaat kan dan beoordelen of uw kwestie zich leent voor het voeren van een kort geding.